ประสบการณ์หลอน นอนกับผี EP.2

ประสบการณ์หลอน นอนกับผี EP.2

ประสบการณ์หลอน นอนกับผี ที่โรงแรมใหญ่ชื่อดังย่านหาดจอมเทียน ที่เคยมีข่าวว่าไฟไหม้

คือมันบอกมันส่องอยู่ หันซ้ายหันขวา แล้วพอหันมีกระจกบานนึง หน้าไม่หันตามมัน

เลยหันไปเห็นผช.แก่ๆยืนอยู่ในกระจก เค้าทำหน้าเหมือนไม่พอใจว่ะ

เอาละดิ งานเข้า แล้วพวกกุต้องทำไงวะ ตอนนั้นใครไม่รู้เสนอมา

แกไปขอโทดเค้ากันเหอะ ไปกราบเค้าดีมะ

ทุกคนก็เห็นด้วย แล้วก็พากันไปนั่งกราบอยู่หน้าห้องน้ำ

ตอนนั้นเหมือนคนบ้า เล่าไปจะมีใครเชื่อ ว่าพวกเรานั่งกราบชักโครก

แต่บอกเลยค่ะว่ากลัว ณ ตอนนั้นให้ทำอะไรก็ทำค่ะ พอกราบกันเสร็จ

แมวพูดว่า “แกเมื่อกี๊ตอนที่เราก้มกราบ เราเห็นขาเค้า” (คือเหมือนนั่งอยู่ที่ชักโครกให้เรากราบอะค่ะ)

โอโห หลอนสิคะ ทุกคนเลยไปนั่งกันที่เตียง ที่นี่เป็น2เตียงค่ะ

ตอนแรกจะย้ายมาให้ชิดกัน แต่เคยได้ยินว่าเค้าไม่ให้เคลื่อนย้าย

ก็เลยนั่งอยู่ข้างๆกัน ตอนนั้นเรายืนอยู่ บัวมันหันไปถามแมวว่า

บัว : เห็นเหมือนเรามั้ย

แมว : เออ เค้านั่งอยู่ที่เตียงใช่ป้ะ (มองผ่านหน้าจอทีวีที่ปิดอยู่ค่ะ)

บัว : ใช่

เอาสิคะ กุก็หันมองตาม ปรากฎว่า ภาพที่เห็นคือ เตียงตรงนั้นมันยวบเหมือนมีคนนั่งอยู่

โอ้โห ครั้งแรกเลยค่ะที่เห็นกับตาขนาดนี้ ปกติเคยเห็นแต่ในหนัง กุมองไม่เห็นผีก็จริง

แต่เห็นแบบนั้นหลอนไม่แพ้กันเลย แล้วฟังคำบรรยายจากมัน 2คนอีก ร้องไห้เลยค่าาาา

เดี๋ยวมาต่อนะคะ ยาวไม่มาก แต่จะพยายามพิมไว้ให้จบ

**** ปล.ทุกคนคะ คือ เราต้องขอแจ้งตรงนี้ว่าเราเข้าใจผิด ที่คิดว่ารร.นี้ไฟไหม้

เพราะเราเห็นแต่ละคนที่มาเม้น เราว่ามันไม่คุ้นเลยซักอย่าง

เลยลองหาข้อมูลอีกที ปรากฎว่าคนละที่ค่ะ รร.ที่ทุกคนหมายถึง น่าจะรร. จทปบ. แน่ๆ

(เราเสิทชื่อรร.ที่เราไปลงท้ายด้วยคำว่าไฟไหม้ ดันขึ้นด้วยนะ เลยเข้าใจผิดค่ะ)

แต่ที่เราไปมาคือโรงแรม A. ที่มีฝรั่งโดดตึกค่ะ อยู่หาดจอมเทียนเหมือนกัน

ขอโทดทุกคนที่ทำให้เข้าใจผิดนะคะ

แต่เรื่องทั้งหมดเราไม่ได้แต่งแน่นอนค่ะ ใครจะเชื่อหรือไม่เชื่อ ก็ตามนั้นเลยค่ะ

ผญ.3คนร้องไห้หมดเลย ยกเว้นกระรอก เค้าก็คอยปลอบพวกเราค่ะ

คือปากพวกเราก็พูดแต่ว่า หนูขอโทดหนูไม่ได้ตั้งใจค่ะ

ถ้าหนูทำไรผิดไป ให้อภัยพวกหนูด้วย ฮืออ

อย่ามาทำไรพวกหนูเลย ร้องไห้กันยาวนานมาก

คือตอนนี้นั่งอยู่กับพื้นกันหมด 8 คนเลย กลัวมากกก

อยู่ๆแมวก็กระเด้งตัวมาทางเราแล้วบอกว่า “แกเค้ามาลูบหลังเราอ้ะ”

ก็ยิ่งร้องกันใหญ่ แต่ก็พยายามคิดในแง่ดีว่า

แกเค้าคงให้อภัยแล้วมั้ง เค้าใจดีนะเว่ย มาลูบหลังแกด้วย

หลังจากนั้นพวกเราก็คิดแค่ว่า

ไม่ไหวแล้ว อยากกลับบ้าน แต่จะอยู่ยังไงวะ อีกตั้งคืนนึง

มันหมดแล้วความสนุก ตอนนี้กลัวอย่างเดียวเลย

จะไปเรียกอ.ห้องข้างๆก็ไม่กล้า เค้านอนแล้ว มันดึกมากแล้วด้วย

คือวันนั้นเรียกว่าร้องไห้หนักมากได้เลยค่ะ

ผช.ก็เลยอาสาไม่นอน ให้พวกเรานอนเลย