เรื่องเล่าประสบการณ์ชีวิต ตอน แฟนเก่า

ผีแฟนเเก่า

เรื่องเล่าประสบการณ์ชีวิต ตอน แฟนเก่า

แฟนเก่า ก่อนอื่นเลยอยากขอให้ท่านผู้อ่านใช้วิจารณญาณในการอ่านนะครับ เพราะเป็นการยากที่จะพิสูจน์ว่ามีอะไรขาดหายไปหรือไม่ ฉันขอโทษล่วงหน้า เริ่มกันเลย //แต่เรียนจบ แบบที่บ้านเรารู้ตัวไม่ขาดสาย เราอายุเท่ากันแต่เกิดก่อนเรา 2 เดือน 13 วัน ตอนนั้นอายุ 24 ปี ย่างเข้า 25 ปี เบญจเพส แต่เราทั้งคู่ไม่เชื่ออย่างนั้นจริง ๆ เพราะฉันคิดว่ามันแย่

     สิ่งเลวร้ายสามารถเกิดขึ้นได้ทุกเพศทุกวัย เช่นอุบัติเหตุ ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องของความประมาท สิ่งเหล่านี้อะไรมากไปกว่าเรื่องผี? อันนี้เราทั้งคู่ไม่เชื่อเพราะเราไม่เคยพบกัน ฉันพาเธอไปจังหวัดทางเหนือ ซึ่งบรรยากาศดีมาก เป็นที่พักที่เน้นบรรยากาศธรรมชาติ

      เราพัก 3 วัน 2 คืน พอถึงที่พักตอนบ่ายแฟนบอกว่าเหนื่อยอยากพักผ่อน ฉันก็เลยปล่อยให้เธอนอน ส่วนตัวฉันออกไปซื้อของทำอาหารเย็น หลังจากที่ผมซื้อของเสร็จ ผมก็กลับไปที่ห้องและหาแฟนไม่เจอ ฉันหลงทาง สงสัยว่าฉันอยู่ที่ไหนในห้องน้ำ ฉันจึงไปดู ไม่มีใครอยู่ที่นั่น ฉันจึงออกไปที่หน้าล็อบบี้ ฉันพบแฟนของฉันนั่งอยู่หน้าล็อบบี้
ผมถามว่าทำไมมานั่งตรงนี้? แฟนไม่ตอบอะไร แค่พูดว่า ‘โอ้ ฉันอยากออกไปเดินเล่น ฉันไม่ได้คิดอะไร เย็นวันนั้นเราทำอาหารเย็นด้วยกัน แต่สิ่งที่ฉันสังเกตเห็นคือแฟนของฉันเปลี่ยนไป มีอาการเหมือนคนกลัวอะไร เช่น กินข้าวแล้วหันซ้ายหันขวา

     แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะฉันคิดว่าคุณจะดูบรรยากาศรอบ ๆ ตัวคุณ เพราะบรรยากาศดีมาก กินข้าวเสร็จก็อาบน้ำนอน คืนแรกผ่านไป ไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันที่สองของการเข้าพักที่นี่ ตอนเช้าตื่นมาทำกิจกรรม เพราะบรรยากาศ แล้วขับรถออกไปท่องเที่ยวบริเวณนั้นเพราะที่พักอยู่ใกล้สถานที่ท่องเที่ยว เย็นวันนั้นบรรยากาศแสงตะวันสีทองอร่ามฉันขอเสนอให้เธออยู่กลางทุ่งดอกไม้

     ซึ่งเธอหลั่งน้ำตาและตอบฉัน เธอกอดฉันและบอกฉันว่าเธอรักฉัน คืนนั้นเรากลับมาเตรียมตัวนอนเพราะคุณเหนื่อย ฉันนอนดูทีวีอยู่บนเตียง ส่วนแฟนฉันนอนอยู่ข้างเธอและเล่นโทรศัพท์เป็นภาษาผู้หญิง ราวกับจะจีบเพื่อนว่ากำลังจะมีสามี

     ประมาณสี่ทุ่ม เราปิดไฟและนอนด้วยกัน ฉันผล็อยหลับไปชั่วขณะหนึ่งและรู้สึกว่าข้างเตียงดูเหมือนจะยุบลงอย่างผิดปกติ คือจากที่แฟนหลับก็ล้มแต่ยุบลงไปลึกกว่านั้นทั้ง ๆ ที่แฟนผมไม่ใช่คนน้ำหนักมาก แต่ฉันไม่ได้คิดอะไรกับมัน ฉันเอื้อมมือไปกอดแฟนสาว

     แต่สิ่งที่ทำให้ฉันตกใจคือทำไมฉันถึงรู้สึกได้เมื่อมือถึงแฟนของฉัน มันเย็นชา เหมือนเข้าไปในโรงงานน้ำแข็งหรืออะไรทำนองนั้น แต่ฉันไม่ได้คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เพราะห้องที่เรานอนเป็นห้องปรับอากาศ คงเป็นช่วงที่แอร์เป่า เมื่อฉันตื่นนอนตอนเช้า แฟนของฉันบอกว่าเมื่อคืนฉันนอนไม่ค่อยสบายเลย

     แต่แฟนฉันไม่บอกอะไรฉันเลย ฉันบอกว่าไม่เป็นไร ฉันจะกลับไปนอนในรถระหว่างทางกลับบ้าน ระหว่างขับรถกลับบ้าน แฟนบอกฉันว่า จำวันแรกที่คุณนอนอยู่ในห้องคนเดียวได้ไหม? ที่ฉันออกไปซื้อ เธอบอกว่าเธอหลับอยู่ รู้สึกเหมือนมีคนมาเปิดห้องและคิดว่าเป็นฉัน ฉันก็เลยนอนต่อ

เมื่อแฟนเก่าโดนผีอำ

     แต่เมื่อเธอนอนอยู่ข้าง ๆ เธอต่อสู้เหมือนมีใครอยู่เหนือเธอ เธอจึงลืมตาขึ้นและเห็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่บนอกของเธอ แล้วชี้ไปที่เธอและพูดว่า “ออกไปจากห้องของฉัน” ดังนั้นเธอจึงวิ่งออกจากล็อบบี้ สำหรับคืนที่สอง เมื่อเธอบอกว่าเธอนอนไม่หลับ

     เธอบอกว่าผู้หญิงคนเดียวกันนั่งบนอกของเธอแล้วพูดว่า “คุณจะลองกับฉันไหม” แล้วก็หายไป เธอกลัวจะนอนไม่หลับ แต่เขาไม่กล้าปลุกฉัน เพราะเขากลัวว่าวันรุ่งขึ้นฉันจะขับรถไม่ได้ ฉันบอกเธอว่าทำไมฉันไม่บอกตั้งแต่วันแรก

     ว่าจะไม่อยู่เพราะว่าถ้าไหวจะคุ้มมั้ย? เธอบอกฉันว่าฉันเห็นว่าฉันมักจะเป็นคนที่ไม่เชื่อในสิ่งเหล่านี้ กลัวจะบอกว่าคิดมากก็ไม่บอก กลับถึงบ้านไม่ได้ทำบุญ เพราะเหนื่อยจากการเดินทาง มาพักผ่อนที่บ้านนะผมว่า พรุ่งนี้เช้าไปทำบุญได้

     แต่ก็ช้าไป!! เช้าวันรุ่งขึ้นฉันตื่นนอน ฉันเห็นแฟนนอนนิ่ง ฉันเลยปลุกเธอแต่เธอไม่ตื่น ตอนนั้นฉันตกใจมาก ตะโกนจนแน่ใจว่าเธอจะไม่ตื่น ผมเศร้ามาก
ผมอนุญาตเดี๋ยวมาต่อนะคับ เล่าแล้วก็น้ำตาไหลทุกทีที่พูดถึงเธอ

บทความก่อนหน้านี้ : เหรียญกะสาปตอนจบ